sleeping with stars (ၿကယ္စင္မ်ားနွင့္ အိပ္စက္ၿခင္း)


                                      ၿကယ္မ်ားနွင့္ အိပ္စက္ၿခင္း


(ဒါတစ္ကယ္႕အၿဖစ္အပ်က္ကေလးပါ္။  အဲဒီညက .....ကၽြန္ေတာ္လံုး၀GIPSYၿဖစ္သြားတယ္။ဒါေလးကိုဖတ္ဖို႕...အသံေတြတိတ္ေနပါေစ။မိုးဖြဲဖြဲေလးက်ေနပါေစ။မီးကိုလဲမွိတ္လိုက္ပါ။ၿကယ္ေရာင္ေတြကိုၿမင္ရတဲ့ေနရာမွာ ဖတ္ပါ ။စိတ္ကို ေၿဖေလ်ာ့ထားပါ။ဒီအထဲကလူဟာ ခင္ဗ်ားပါလို႕ ခံစားၿကည့္ပါ။ ဒီေလာက္ဆို    ok ......ၿပီ။  )


အခုေတာ့ ......အားလံုးကတိုးတိတ္ေမွာင္မိွုက္ေနတယ္.........။မိုးေတြကလဲစဲသြားၿပီ။ဒါေပမယ့္ မိုးနဲ့အထူပ်က္သြားတဲ့မီးက ၿပန္မလာခဲ့ဘူး။လမိုက္ညေကာင္းကင္ေအာက္မွာ လေရာင္ကို တမ္းတမိတယ္။တဖ်တ္ဖ်တ္ လက္ေနတဲ့ ၿကယ္ေလးေတြက ေတးသြား တစ္ခုခုကို သီဆိုေနေကာင္း သီဆိုေနမယ္။မိုးေငြ့ပါတဲ့ ေလနုေအးက တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က ္ခပ္ၿကမ္းၿကမ္း တိ္ုက္ေနတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ ဒူးေလာက္ရွည္တဲ့ မ်က္ခင္းစိမ္းၿကီးတစ္ခုရွိတယ္။(ၿကယ္ေရာင္ေတြနဲ့ မို့လို႕ ညယ္ေလာက္ စိမ္းတယ္ဆိုတာမသိခဲ့ေပမယ္႕ ဒါဟာ တစ္ကယ့္အစိမ္းေရာင္ေတြေပါ့.)  ၿကယ္ေရာင္ေအာက္ ဟိုး.....ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ မီးေရာင္အစုေလးေတြကိုေတြ႕ေနရတယ္။(ကၽြန္ေတာ္အၿမင္ မမွားဘူးဆိုရင္ေပါ့။)ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနတာ စာသင္ေက်ာင္းလို့ထင္ရတဲ့ အေဆာက္အဦးတစ္ခုထျမွာပါ။ အခ်ိန္က ည နာရီၿပန္တစ္ခ်က္ေလာက္မွာေပါ့။တီရွပ္တစ္ထည္ရယ္ ေဘာလံုးသမားေတြ ၀တ္တဲ့ ေဘာင္းဘီတို တစ္ထည္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ ၀တ္ထားတယ္။ေနာက္ေၿကာပိုးအိတ္တစ္လံုး။လေရာင္ကို ကၽြန္ေတာ္တမ္းတမိတယ္။လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေတြ့ခ်င္တယ္။တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တံစက္ၿမိတ္ကက်လာတဲ့ ေရစက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္နွာကို လာလာစင္တယ္။ေလအေ၀ွ႕မွာ သြပ္ၿပားေတြဟာ တဂ်ိဳးဂ်ိဳး တဂ်မ္းဂ်မ္း ၿမည္ေနတယ္။ေက်ာင္းထဲမွာတစ္ခုခုရွိေနတယ္လိုကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ဘာမွမၿမင္ရလို့ဘာရွိမယ္မွန္းလဲမသိခဲ့ပါဘူး။ဒါနဲ့ပဲ အေမွာင္ကိုေက်ာေပးၿပီး မ်က္ခင္းၿပင္ေတြ ဘက္ကို ၿကည့္ေနမိတယ္.......။တစ္ကယ္ဆို တစ္ေယာက္ေယာက္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္ေနတာေပါ့။ဒါ ဘယ္ေနရာလဲဆိုတာက်ြန္ေတာ္မသိဘူး။ ဘယ္ကေနကယ္လိုဆက္သြားရမွန္းလဲမသိဘူး။လႊန္ခဲ့တဲ့ 2 နာရီေလာက္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကေၿပာတယ္။အဲဒီလမ္းအဆံုးထိသြားပါတဲ့။ဒါေပမယ့္ မိုးကသဲလာေတာ့ မိုးလြတ္တဲ့ေနရာကို ၀င္ခဲ့ရတယ္။လမ္းတစ္ခုလံုးကလဲ ေရေတြ ဗြက္ေတြနဲ့ၿပည့္ေနတယ္။လမ္းကလဲ ဆံုးမည့္ပံုမေပၚေတာ့ သည္ေက်ာင္းပ်က္မွာပဲ အိပ္လိုက္ေတာ့မယ္လို့ေတာင္စိတ္ကူးမိတယ္..........။ဒါေပမယ္. ေမွာင္ အတိက်ေနတဲ့ ေက်ာင္းအတြင္းပိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ေက်ာက္တယ္။ၿကယ္ေရာင္ေတြရွိတဲ့ေက်ာင္း အၿပင္ဘက္ကိုပဲ မ်က္နွာမူရင္း တိုင္တစ္တိုင္ကိုမွီေနမိတယ္။
    ေကာင္းကင္က တစ္ကယ့္မဟူရာေ၇ာင္ပါ။ၿကယ္ေလးေတြက သူ့အစုနဲ့သူလင္းၿခည္မွိတ္ၿခည္နဲ့ တစ္ခုခုကိုတို ေၿပာေနၿကသလို.....။ဗိုက္ကလဲ တစ္ၿကဳတ္ၿကဳတၿ္မည္ေနၿပီ။2 နာရီေတာင္ထိုးၿပီ.....။5 နာရီဆိုရင္......ဒီကေနထြက္မယ္လို့ ၿကံထားတယ္။
    တစ္ကယ္ပါပဲ........မိုးကထပ္ရြာလာတယ္။ပိုသည္းလာတယ္။ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ေနရာကိုေရေတြလာလာစင္တယ္။ေက်ာင္းထဲကို  ကၽြန္ေတာ္ မသြားခ်င္ဘူး ေမွာင္ေနတယ္။ အရမ္းေမွာင္တယ္။ ဒီၿကယ္ေရာင္ေတြေအာက္မွာပဲ မိုးေရစက္ေတြနဲ့ မိတ္ေဆြ ဖြဲ႕မယ္။လမင္းမရွိေပမယ္႕ ၿကာ္သီခ်င္းကို ကၽႊန္ေတာ္နားလည္ေနပီေလ..........။မိုးေတြကပိုသဲလာေနတယ္။






                                                                                                                    WAAGYI
                                                                                                                           ေလးစားစီာၿဖင့္
                                                                                                                                  လြတ္လပ္စြာ ေ၀ဖန္ေထာက္ၿပေတာ္မူၿကပါ။

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Pointer to object array

 #include<iostream.h> using namespace std; class name{ private: char nm[20]; public: void get() {cout<<"Enter name:"; cin>>nm; } void show() {cout<<nm<<endl; } }; int main(int argc, char *argv[]) { name* p[100]; char c; int n=0; do{ p[n]->get(); cout<<"mire name:"; cin>>c; }while(c=='y'); do{ p[n]->show(); }while(n>=0); return 0; }
Read more