TALKING CAT
စကားေျပာေသာေၾကာင္ကေလး ရန္ကုန္ေနသည္ ပူလွ၏။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တိုက္လာေသာ ေလႏုေအးသည္ တန္ဖိုးရွိလွ၏။ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီးအား ခပ္ပ်ပ် ျမင္ေနရျပီျဖစ္သည္။ ကၽြန္ုပ္ အရိပ္ခိုေနေသာ ေညာင္ပင္ေအာက္တြင္ ဘယာသည္ ကုလားေလးႏွင့္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္သည္ ေအးေအးလူလူူ ထိုင္ေနၾက၏။ ကၽြန္ုပ္သည္ ဆာေလာင္ျခင္း ေမာပန္းျခင္းတို႕ ႏွင့္အတူ ဘယာေၾကာ္သည္ေဘးရွိ အုတ္ခံုလြတ္တြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္မိေလေတာ့၏။ တဆက္တည္းပင္ ဘယာေၾကာ္ ၅၀၀ ဖိုး၀ယ္ကာ စားရေလေတာ႕၏။ တိုအခိုက္တြင္ ေၾကာင္ကေလးမွ ေညာင္. . . . ဟုထေအာ္ေလရာ ဘယာေၾကာ္ကုလားေလးသည္ ျပဳးစိျပံဳးစိ ျဖစ္သြားေလ၏။ ကၽြန္ုပ္မွာလည္း သိခ်င္ေသာ္လည္း ေမာလွ ၊ဆာလွသည္ျဖစ္ရာ ေရေႏြးၾကမ္း ႏွင့္ ဘယာ ကိုသာ အငမ္းမရစားေလ၏။ အခ်ိန္အတန္ၾကာေသာ အခါ ကၽြန္ုပ္သည္ ေၾကာင္ကေလးကို သတိျပဳမိလာ၏။ ၄င္းသည္ မၾကာခဏ တေညာင္ေညာင္ ေအာ္ေလ၏။ ဘယာသည္မွာလည္း ၄င္းေအာ္တိုင္း ျပံဳး၏။ တခါတရံတြင္ အသံထြက္သည္အထိ ရယ္ေလ၏။ ကၽြန္ုပ္မွာ သိခ်င္စိတ္ကို မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ။ “ခင္ဗ်ားက ေၾကာင္ေအာ္တိုင္း ဘာလို႕ျပံဳးရတာလဲ ဟုေမးမိေလ၏။” ဘယာငည္ေလးခမ်ာ “ မသိခ်င္ပါနဲ႔ဆရာသမားရယ္” ဆိုကာ ဘယာအိုးကိုသာ ေမႊေနေလ၏။ ကၽႊန္ဳပ္မွာလည္း မေနနိုင...
